Çok bilen (konuşan) çok yanılır.

Bilginin sının yoktur. İnsan ne kadar çok şey bilirse ve öğrenirse, o kadar yanılmış olduğunu görür. Bilgide derinleşmek, doğru bildiğimizi sandığımız birçok konu­da yanıldığımızı görmektir.

Bir de çok bilgili sanıldığı için dinlediğimiz konuş­macılar vardır. Bunlar çok bildiğinden emin olarak gü­venle konuştuklarından her konuda mutlaka bir şeyler söylerler. Oysa bunların pek çoğu yanlış olabilir. Eski­den âlimler susmayı tercih ederlermiş.

Atasözü, çok söz söyleyip duran gevezelerin de çok yanıldıklarını anlatmaktadır. Elbette ki konuşmayan ve­ya az konuşan kişi bilgisini kendine saklıyor veya emin olamadığı şeyi söylemiyor demektir. Bu durumda yanıl­ma da söz konusu edilemez.

Temkinli ve bilerek konuşup boş gevezelikten kaçın­manın gerekliliğini anlatır.