Karıncanın zevali gelince kanatlanır:

(Zeval:Yok olma, sona erme)

Her yükseliş, bir düşüşle sona erer. Her olgunluğun bir bozulması söz konusudur. Doruğun sona erdiği bir nokta mutlaka vardır. Her imparatorluk, sonunda parçalanır. Bütün bunlar yanında bir kişi eğer fazla layık olmadığı bir gelişme gösterir veya bulunduğu durumun ötesinde hareketlerle taşkınlıkta bulunursa artık düşüş yakın sayılır, son gelmiş demektir. Karıncaya da yürümek takdir edilmişken uçmaya kalkması sonunun pek yakın olduğunu gösterir.

Layık olmayan kişilerin yüksek bir mevkide zor duruma düşmeleri üzerine söylenir.