Baklayı Ağzından Çıkarmak

Sabrı taşıp sırrını söyleyivermek.
Ne kadar zorda da kalsak kimseye sırrımızı söylememeliyiz; çünkü iki kişinin bildiği sır, sır değildir. Sır saklarsak, sır bizim esirimizdir. Ağızdan kaçarsa onun esiri oluruz.
Medrese öğrencisi bir molla varmış. Oldukça da küfürbazmış. Hocası bunu, bu alışkanlığından ne yaptıysa vazgeçirememiş. Sonunda bir çare bulup, mollanın ağzına bir bakla koymuş. Molla küfredeceği zaman bakla diline dolanır küfredemezmiş.
Yağmurlu bir havada hoca ve molla bir sokaktan geçerken evin penceresinden bir çocuk bunlara:
“Amca biraz durur musunuz?” der. Yağmur yağmaya devam ederken hoca ile molla “Acaba ne var?” diye dururlar. Çocuk ikinci defa seslenir: “Amca artık gidebilirsiniz.” der.
Hoca efendi meraklanır: “Evladım bu yağmurda bizi niçin durdurdun? Şimdi neden gidebilirsiniz, dedin?” diye sorar. Çocuk: “Tavuğumuzu kuluçkaya yatırıyoruz da, bu zamanda bir kavuklu görürse civcivler takkeli olurmuş, onun için sizi durdurdum.” cevabını verir.
Hoca efendi dayanamaz. Küfürbaz mollaya, “Çıkar ağzından baklayı.” der.

Gül toplayıp güle karşı koklama
Gül yanında gül koklamak ayıptır
Dilinin altında bakla saklama
Bence kişiliğin orda kayıptır.
       (Aşık Deryami)